HC Achterhoek: kwaliteit die de grens over gaat
Grenzen spelen voor ieder hippisch bedrijf een andere rol. Bij VHL Stables in Asten is het internationale karakter verweven met de sport, terwijl Ruitersportcentrum HC Achterhoek dagelijks samenwerkt met Duitse klanten. Twee ondernemers, twee perspectieven op grensoverschrijdend ondernemen. Dit is deel 2 van het tweeluik.
Vlak bij de Duitse grens combineert Ruitersportcentrum HC Achterhoek paardrijlessen met een minicamping, kampeerboerderij en evenementenlocatie. “We zijn zelfs een officiële trouwlocatie,” vertelt Alice. “Met wandel- en fietstochten die hier pauzeren, is het elke week weer wat anders.” Van de zo'n 60 paarden en pony's op het bedrijf worden er 25 ingezet voor de lessen, ongeveer gelijk verdeeld tussen kinderen en volwassenen. De rest gaat de sport in, staat te koop of geniet met pensioen op de wei.
Gat in de Duitse markt
Zo'n 15 tot 20 procent van de klanten van HC Achterhoek komt uit Duitsland. “Gerichte marketing doen we niet, op Duitstalige folders in winkels aan de andere kant van de grens na. De groei komt vooral via mond-tot-mondreclame: een nieuw kindje bevalt het hier goed en heeft na twee of drie lessen alweer een vriendinnetje meegenomen,” vertelt Alice. Daarnaast speelt een gat in de Duitse markt een rol. “In Duitsland heb je veel kleine stalletjes waar op laag niveau pony wordt gereden. Daarna volgt al snel een gat richting verenigingen, waarvoor je een eigen paard nodig hebt. Echt goede les op manegepaarden kennen ze hier in de buurt niet, dan komen ze bij ons terecht.”
Correct en gedisciplineerd
Cultuurverschillen ziet Alice vooral in de omgang. “Duitse kinderen zijn zo correct en gedisciplineerd, ik geef ze heel graag les. Ik hoef nooit te vragen om de stal te vegen, ze staan bijna te vechten om de bezem. Op donderdagmiddag draait inmiddels een aparte Duitse lesgroep, gegroeid van drie kinderen tot acht. Voor de rest zitten Duitse en Nederlandse kinderen gemengd; dat gaat vanzelf, omdat veel Duitse kinderen ook in Nederland op school zitten. Snapt er eentje het niet, dan helpt een ander wel even, of vertaal ik het zelf. Ook de proeven hebben we zelf vertaald. Grappig genoeg spreken onze andere instructrices geen Duits.”
Bereid te betalen
Op de vraag of Duitsers kritischer zijn over een aankoop, reageert Alice stellig: “Nee, juist niet. Als het maar goed is, willen ze er graag voor betalen. Ze komen vaak van een klein stalletje en zien hier een vijfsterrenbedrijf. Wel betalen ze nog veel contant, dat is met de incasso soms even een gedoe, maar dat komt altijd goed.”
Niet alles over de grens
Niet alles reist even makkelijk mee. “Vanuit Duitsland hebben we weinig feestjes, maar wel kinderfeestjes. We zijn ook ingericht op fietsers die hier kamperen en iets eten en drinken, maar ook dat zijn vooral Nederlanders. Ik denk dat dat met de verzekering te maken heeft,” vermoedt Alice. “Die grens gaan ze niet zo makkelijk over.” Toch blijft het uitgangspunt hetzelfde: kwaliteit die particulieren over de grens weet te vinden, ongeacht taal of nationaliteit.