Van manege naar pensionstal met groepshuisvesting
Op de Veluwe maakten de zussen Linda en Yvonne Wester een opvallende omslag: van druk manegebedrijf naar een natuurinclusieve pensionstal met 24/7 vrije uitloop. De paarden bepalen zelf of ze binnen of buiten staan en dat blijkt niet alleen positief voor de dieren, maar ook voor het bedrijf.
Paardensportcentrum De Cannenburgh begon in 2011 als een manege met lessen, buitenritten en ponykampen. Paardenwelzijn stond vanaf het begin centraal vertellen Linda en Yvonne. “Onze paarden gingen destijds al in groepsverband naar buiten, het hele jaar door. Dat vonden we belangrijk. Sociaal contact is essentieel.”
Van manege naar pensionstal
Na tien jaar was het tijd voor een nieuwe uitdaging en besloten de zussen het roer om te gooien. De coronaperiode gaf de doorslag. “Tijdens de lockdown lagen de lessen grotendeels stil. Dat gaf ons ruimte om na te denken. We wilden iets wat beter bij ons paste en wat we samen konden doen, zonder afhankelijk te zijn van personeel. Toen hebben we besloten om te stoppen met de manege en volledig over te gaan op pensionstalling.”
De stap naar natuurlijke huisvesting
Met de overstap naar pensionstalling was de ontwikkeling niet voorbij. Begin 2025 maakten Linda en Yvonne opnieuw een grote verandering door: de paarden kregen 24 uur per dag toegang tot binnen en buiten en er kwam een groepshuisvesting. “Wij geloven dat dit de toekomst is. Als je de ruimte hebt, is dit de mooiste manier om paarden te houden. Ze kunnen zelf kiezen waar ze willen zijn; binnen, buiten, in de zon of in de schaduw. Dat past bij hun natuur, en je ziet het effect meteen terug in hun gedrag.”
De keuze kwam niet alleen voort uit overtuiging, maar ook uit ervaring. “Onze paarden stonden al in groepen in de wei, dus de stap naar volledige vrijheid was eigenlijk niet zo groot. We merkten dat ze sociaal stabiel waren en elkaar goed kenden. Dat maakte het eenvoudiger om de groepen dag en nacht samen te laten.”
Stap voor stap omgeschakeld
De zussen pakten de overgang zorgvuldig aan. “We zijn begonnen met één loopstal voor een groep van tien paarden”, vertelt Linda. “Klanten konden eerst kijken hoe het ging, want niet iedereen had er meteen een beeld bij. Door te zien hoe rustig die groep werd, kregen mensen vertrouwen. Daarna konden we de rest van de stallen ook ombouwen.”
Het bedrijf werkt nu met drie groepen van tien tot vijftien paarden. De paarden hebben een ruime inloopstal met aansluitend een verhard stuk, een zandpaddock en toegang tot verschillende weilanden. “We hebben geen Paddock Paradise”, zegt Yvonne. “Onze paarden lopen veel op gras en via de paden kunnen we ze de beschikking geven over verschillende stukken land. Omdat de meeste paarden al gewend waren aan groepshuisvesting, ging de overgang vrijwel probleemloos. We letten natuurlijk goed op bij het samenstellen van groepen, maar het gedrag bleef opvallend stabiel. De paarden zijn juist rustiger. De verbouwing naar een groepshuisvesting deden we grotendeels zelf, omdat we geen nieuwe gebouwen hoefden te plaatsen. We hebben alleen de individuele boxen verwijderd en de bestaande schuren open gemaakt.”
Natuurinclusief ondernemen
De natuurlijke manier van paarden houden sluit naadloos aan bij hun omgeving. De stal ligt midden op de Veluwe, vlak bij een Natura 2000-gebied. “We willen dat ons bedrijf past in het landschap”, vertelt Linda. “Daarom zijn we bezig met natuurinclusief ondernemen: inheemse beplanting, natuurlijke beschutting, biodiversiteit en samenwerking met de natuur.”
Via een gemeentelijk vergroeningstraject konden ze tientallen streekeigen bomen en struiken aanplanten. “We kregen deskundig advies van Stichting Geldersch Landschap. Zij hebben met ons over het erf gelopen en een compleet beplantingsplan gemaakt om ons perceel te verrijken en bij te dragen aan de cultuurhistorische waarde en kwaliteit van het buitengebied. In het plan hebben we rekening kunnen houden met de paarden, de aangeplante bomen en hagen zijn eetbaar en zorgen voor beschutting. Voor ons was dat een enorme stap voorwaarts, zonder al te hoge investeringskosten.”
Gezondere paarden, rustiger bedrijf
De effecten op de paarden zijn volgens Linda en Yvonne duidelijk zichtbaar. “Waar ze vroeger naar buiten stormden en daarna onrustig werden als ze weer naar binnen moesten, zie je nu veel meer balans. We horen vaak dat mensen denken dat paarden in groepen meer blessures krijgen. Wij zien juist het tegenovergestelde: minder stress, minder koliek, minder spanning. En de paarden die hier nieuw komen, passen zich meestal snel aan. Dat is iets wat onze klanten ook merken.”
Een nieuwe balans
De omschakeling bracht ook voor de zussen zelf veel rust. “De manege draaide vooral in de avonden en weekenden”, vertelt Linda. “Nu werken we grotendeels overdag, met meer regelmaat en zonder personeel. We kunnen het bedrijf met z’n tweeën runnen.”
Financieel bleek het eveneens een sterke keuze. “We hebben een wachtlijst”, zegt Yvonne. “Er is duidelijk vraag naar deze vorm van huisvesting. Mensen zoeken plekken waar welzijn en kwaliteit samenkomen.”
Leren van de praktijk
De overstap naar deze huisvesting roept verschillende reacties op. “We merken dat collega-ondernemers er wisselend naar kijken”, vertellen Linda en Yvonne. “Sommigen volgen de ontwikkeling met interesse, anderen willen liever eerst zien hoe het in de praktijk werkt. Voor ons pakt het goed uit, maar dat zal per bedrijf verschillen. Het heeft ons geholpen om klein te beginnen met één groep en te onderzoeken wat werkte. Daar namen we onze klanten in mee.
We hebben lang getwijfeld, want het was een goedlopend bedrijf. Maar toen we eenmaal begonnen, wisten we: dit is wat we willen. We zouden niet meer terug willen naar hoe het was.” •